Σάββατο, 6 Απριλίου 2013

Παιδί ξανά........

Κάντε για λίγο μια στάση.....!
Ότι κι αν κάνετε! Αφήστε το...! όχι για πολύ! Δυό λεπτά....., όχι περισσότερο!
Έτσι μου είπε κάποιος, κάπου, κάποτε, έτσι  σας λέω κι εγώ!

Έτσι και έκανα πριν από λίγο!

Μια στοίβα από χαρτιά στο γραφείο. Εκκρεμμότητες σε σημειωματάκια που άρχισαν ήδη να μαζεύονται απλωμένα γύρω μου. Τηλεφωνήματα που δεσμεύουν σιγά σιγά και τη σημερινή ημέρα μέχρι το βράδι.
Αγώνας επιβίωσης! Αγώνας ξένος προς την ομορφιά της ζωής! Πεζός, στρεβλός !

  Είμασταν κάποτε παιδιά, μα δεν έμεινε τίποτε να μας το θυμίζει! Μιλάγαμε τη γλώσσα της φαντασίας σε μια σφαίρα που κάθε παιδική σου επιθυμία,  μπορούσε να γίνει πραγματικότητα. Έστω και μόνο στα μάτια σου!

  Κοιτάζω τα παιδιά μου και γίνομαι κι εγώ παιδί ξανά. Ζω από τη δική τους τη ζωή. Έστω και για λίγο...
  Έστω και για αυτά τα δυο λεπτά, που όμως είναι αρκετά να με σκουντούν κάθε τόσο και να θυμάμαι να ζω. Να ζω ελεύθερα, με το δικό μου τρόπο!

Δημοσίευση σχολίου