Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2016

θα περιμένω...

Θα περιμένω... 
στο πιο απόκρημνο  λοφάκι της ζωής σου..
Θα αγναντεύω...
μες στα λιοπύρια της αφόρητης σιωπής σου,
στις άνυδρες στέπες  της καρδιάς σου
θα αγρυπνώ..

Δε θα με διώξουν οι χειμώνες σου,
θα τους νικήσω τους σεισμούς σου..
Στην αγριότητα των λόγων σου
σιωπηρές ευχές, θα φέρω,
νάμα για ανοιχτές πληγές.. 

Φως θα κρατώ
μη και ποτέ ζητήσεις,
δρόμο να ψάξεις για να βρεις
και να γυρίσεις.. 




Δεν υπάρχουν σχόλια: