Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2016

δρόμοι στην ομίχλη...!

κι αναρωτιέσαι ο δρόμος που σε πάει.. 
αν στα βαγόνια φορτώσαν τα όνειρά σου... 
η ευτυχία που σου τάξανε δεν ήρθε,
και δε γελιέσαι πια από λόγια και υποσχέσεις.. 
Το ξέρουν οι πηγές που ανοίγουνε στα μάτια σου τα βράδια. 
Η κουρασμένη σου ψυχή που αρνείται πια να μεγαλώσει....
είναι κι αυτή η φωνή που σου φωνάζει " πήδα πριν να ναι αργά",
μα... πριν απ όλα σκέψου... 
έχουν και φρένα και σταθμούς οι διαδρομές όπου κι αν πάνε...
.......εκεί να πας,
να δεις τους χάρτες της ψυχής σου τι προστάζουν... 
είναι χαρά η ζωή κι ας το ξεχνάμε...
Δημοσίευση σχολίου