.. στα σιταροκάραβα βατσέλα Θοδωρή, μονάχοι..., οπλισμένοι με παιδικές σφεντόνες, γυρίζουμε τα μάγουλα στα ραπίσματα... Ανεξίκακοι..., όσα μας χάρισε δικά μας ο Θεός , αυτά ζητούμε.. Ορθοί απέναντι στα χτυπήματα, με το κακό να χάνει, να υποχωρεί.., όσο στα χέρια σου, τόπο δε βρίσκει..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου